میمند در شهرستان شهربابک روستایی است که به جای ساختن، کنده شده: صدها اتاق دستکند — که اهالی به آنها کیچه میگویند — در دل دامنه سنگی، بعضی هنوز مسکونی. منظر فرهنگی میمند در فهرست میراث جهانی یونسکو ثبت است.
قدمت سکونت در میمند را هزاران سال تخمین میزنند و شکل زندگی آن هنوز فصلی است: اهالی بین خانههای سنگی و آغلهای ییلاقی اطراف جابهجا میشوند، همراه دامهایشان.
کیچهها تابستان خنکاند و زمستان گرم؛ سقفهای دودهگرفته نشان میدهد چند نسل زیر همین سقفها زندگی کردهاند. چند کیچه حالا اقامتگاه بومگردی شدهاند و یک شب خوابیدن در آنها تجربهای است که با هیچ هتلی اشتباه نمیشود.
از کرمان تا میمند حدود سه ساعت راه است و بهتر است با شبمانی برنامهریزی شود. بهار و پاییز بهترین فصلاند؛ زمستانش سرد واقعی است.
و آداب مهمان بودن: میمند موزه نیست، خانه مردم است. جلوی کیچه مسکونی بیاجازه عکس نگیرید، و اگر تعارف چای شنیدید، جدی است — بنشینید.
%2520-%25206.jpg%3Fwidth%3D1200&w=3840&q=75)