کماج نان شیرین کرمان است: خمیری با عطر هل و زردچوبه که وسطش خرمای مضافتی میگذارند و رویش کنجد میپاشند. نه کیک است و نه شیرینی؛ چیزی میان نان صبحانه و قوت سفر.
خرما در آشپزی کرمان همیشه فقط دسر نبوده؛ شیرینکننده اصلی هم بوده است. کماج از همینجا میآید: جایی که شکر گران بود و نخلستان نزدیک.
کماج خوب را از عطرش میشناسند: هل باید حس شود، نه بزند. مغز خرما باید نرم و یکدست باشد و خمیر، متراکم اما خشک نه. کماجی که روز پخت خریدهاید، سه روز بیرون یخچال تازه میماند.
در کرمان کماج را با چای دم غلیظ میخورند و در سفر، جای کیک بستهبندی را میگیرد. اگر گذرتان به تجربه آشپزی کرمانی افتاد، پخت آن را سر تنور یاد میگیرید؛ نسخه بستهبندی روز هم در فروشگاه هست.
.jpg%3Fwidth%3D1200&w=3840&q=75)