کلوتهای شهداد در حاشیه غربی بیابان لوت، در حدود ۹۵ کیلومتری شرق کرمان، بلندترین ستونهای خاکی جهان را میسازند؛ دیوارههایی که باد و سیلاب طی هزاران سال از دل رسوبات بیرون کشیدهاند. ثبت جهانی بیابان لوت همین منظره را به فهرست میراث طبیعی یونسکو برد.
بهترین فصل سفر آبان تا اسفند است. دمای روز بین ۱۸ تا ۲۶ درجه میماند و شبها آسمان صاف است. تیر و مرداد را کنار بگذارید؛ لوت در آن ماهها یکی از گرمترین نقاط زمین است و بازدید فقط شبانه ممکن میشود.
از کرمان تا شهداد حدود یک ساعت و نیم رانندگی است و از شهداد تا خود کلوتها چهل کیلومتر جاده آسفالت. اگر میخواهید غروب را روی کلوتها ببینید، دو ساعت قبل از غروب از کرمان بیرون بزنید و مسیر برگشت را به راهنمای بومی بسپارید.
آب بیشتر از آنچه فکر میکنید بردارید — دستکم سه لیتر برای هر نفر. کفش پوشیده، کاپشن سبک برای بعد از غروب، چراغقوه و کلاه هم لازم است. اگر قصد رصد دارید، دوربین دوچشمی حتی از تلسکوپ هم کارآمدتر است.
اقامتگاههای بومی شهداد و سیرچ گزینه بهتری از بازگشت شبانه به کرماناند: هم مسیر شب را نمیروید و هم طلوع کویر را از دست نمیدهید. در فصل پیک، رزرو دستکم دو هفته زودتر لازم است.